تلخ ماندم ، تلخ
تلخ ماندم ، تلخ
مثل زهری که چکیده از شب ظلمانی شهر
مثل اندوه تو
مثل گل سرخ
که به دست طوفان
پرپر شد
تلخ ماندم ، تلخ
مثل عصری غمگین
که تو را بر حاشیه اش پیدا کردم
و زمین را
توپ گردان
پرت کردم به دل ظلمت
تلخ ماندم ، تلخ
دیوار از پنجره سر بیرون کرد
از دهانش
بوی خون می آمد
خسرو گلسرخی
به ياد پاييز 82
براي آزاده يكدانه
به ياد پاييز 82 و تمام قدم زدن ها از چهارراه وليعصر تا كوچه ي اسكو
دوش به دوش و قدم به قدم هم
تولدت كه گذشت ،مبارك
تقديم به يكدانه ترين آزاده ي دنيا
كه هميشه در راه بوده
با كوله
با كفش هاي كتوني
اميدوارم هجرت تازه ، پر خوبي باشه برات
ما تشنه نيستيم، قدرت هم دوست نداريم
ما تشنه نيستيم، قدرت هم دوست نداريم
فقط كمي گرمازده شده ايم
راستی را...
راستى را كه به دورانى سخت ظلمانى عمر مىگذاريم
كلمات بىگناه
نابخردانه مىنمايد
پيشانى صاف
نشان بيعارىست
آنكه مىخندد
هنوز خبر هولناك را
نشنيده است
چه دورانى!
كه سخن از درختان گفتن
كم و بيش
جنايتىست. -
چرا كه از اينگونه سخن پرداختن
در برابر وحشتهاى بىشمار
خموشى گزيدن است!
...
شعری از برتولت برشت-ترجمه احمد شاملو
اشتراک در:
پیامها (Atom)
